خاطرات؟؟کدام خاطرات آقا..ما که خاطره نداشتیم...شایعه درست کردند برای ما..باور کنید..مردم زیاد حرف می زنند..عادتشان است..می روند در صف نانوایی..می روند در صف شیر بحثشان از گرانی که گذشت می رسند به من و شما...هی پچ پچ می کنند و می گویند من و شما با هم خاطره داشتیم...خودمان که بیشتر می دانیم..بیا آقا..بیا اینجا کنار خودم بنشین برایت چای بریزم..بیا کمی با هم اختلاط کنیم..گور پدرشان کرده..آخ یادش بخیر که شب هی با هم حرف می زدیم شما برایم کتاب می خواندید و بعد به من می گفتید تو بخوان...بعد من هی سرخ و سفید میشدم میگفتم من که صدایم مثل شما خوب نیست آقا...بعد یادتان هست گیر دادید..هی گیر دادید بعد من هم خواندم؟صدایم راگذاشتم همین جا؟یادش بخیر.به کجا خیره شدید آقا؟چایتان سرد شد عوض کنم؟نه؟خوب...این خاله زنک ها می گویند من و شما را با هم دیده اند...مگر ما کجا رفتیم...ها ها..یادتان هست آن روز ساز به دست افتاده بودیم در خیابانها...هی همه ما را نگاه می کردند بعد ما زیر زیرکی می خندیدیم؟ آن تاکسی زرد رنگ را بگو...وقتی دید من توی ماشین دارم قر می دهم آهنگ را بلند تر کرد و شما همانجا از خودمان یک عکس دو نفره گرفتید؟اوا...خاک بر سرم..اشکال ندارد چایتان ریخت...عوضش میکنم..دست و پایتان که نسوخت ؟فدای سرتان...از بس هی صبح تا شب کار می کنید برایتان رمقی نمانده..با اینکه کار می کردید عشق می کردم وسط کار یک دو بیتی می نوشتید برایم می فرستادید..راستی چرا دیگر برایم شعر نگفتید آقا؟چه شد دیگر برایم ساز نزدید؟مردم می گویند سرد شدید...می گویند زیر سرتان بلند شده..غلط کردند خودم آن دفعه گفتم اگر زر بزنند شهر را روی سرشان خراب می کنم...اصلا امروز چای بخور نیستید ها...هی الکی این چای سرد را فوت می کنید..که چه بشود سردتر شود؟از این سردتر؟هی آقا...چقدر آن روز اشک ریختم...چقدر گفتم بی خیال فکر آن دخترک شوید..گفتم خوب نخواست..حالا که من هستم..هی برایتان نوشتم..هی قربان قد و بالایتان رفتم....خودمانیم شما هم خوب پدری از ما در آوردید ها...انگار این مردم هم زیاد بد و بیراه نمی گفتند...خوب کور بودم آقا...آن روز شما حواستان نبود..خوب شما خیلی وقت بود که حواستان به من نبود..هی رویتان را بر می گرداندید که مرا نبینید..بعد من هی راه رفتم...روی تمام صندلی ها نشستم...از این خیابان به آن خیابان..مردم نگاهم می کردند و گفتند آقا دوستت ندارد....آقا دوستت ندارد...بعد وقتی آمدم خانه همه چیز را جمع کردم...هیچ چیز از شما نماند..باور کنید..چرا اینطوری نگاه می کنید...بعد شماره ی شما را گرفتم...صدای سردتان ریخت روی تنم...هیچی نگفتم...فقط گفتم خداحافظ آقا...صدایتان گرم شد...زندگی برگشت به صدایتان..داشتید از مزایای خداحافظی می گفتید..که من فقط گفتم هیس...و بعد صدایتان را قطع کردم...بی خیال آقا ...این چای را بی خیال شوید...خوابم می آید...خدا خیرتان ندهد که خواب را از من گرفتید...بروید آقا..دوستتان ندارم...دیگر دوستتان ندارم..مردم راست می گفتند....من..شما را هیچ وقت نبخشیدم..